(طرح غزل)
(تقدیم به وروجک از طرف غزل و خزان)
من از تو
برای با تو
تو از من
برای با من
غزل خوان شدیم
و
معنای خزان را فهمیدیم ./. ( از خودم84/3/1)

سلام بچه ها

۲۶ تولد عزیزی از گذشته غزل، وروجک بود

این سایت اینقدر اذیت می کرد نذاشت من

همون روز تبریک بگم وروجکم تولدت مبارک

( تقدیم به خزان عزیزم که شادی و لبخند او جان دوباره من است)
کاش چیزی برای فاصله انداختن بین من و تو
بین گرمی دلهایمان وجود نداشت، اما پنجره
شاهد این فاصله بین دو رفیق که غزل بهانه ای
جز خزان ندارد، ولی حال....
( از خودم)

( تقدیم به پدر بزرگوار آقای قزلو عزیز)
چقدر برای دلتنگی هایت بهانه آوردی
خود را در ایینه روزگار دیدی اما باور نکردی
سکوت هم نشین خاطره ها شد
زمزمه های باران را شعر کرد اما رفتن ترا
باور نکرد./. ( از خودم)

سلام عزیزان
یک روز دیگه مونده به سالگرد پدری عزیز که همه چیز ،بهونه ها بود.
سالگرد عزیزی که با رفتنش مهربونی رو هم با خودش برد.
من این روز رو به عزیزترین بهونش که سالهاست دوری از او
براش دلتنگی داره رو تسلیت میگم از خدای مهربون می خوام
هر چی خاک اون پدر عزیز بقای عمر عزیزمون بشه به روح پاک
پدر عزیز ،فاتحه ای می خونیم و خدا او را بیامرزد./.
( دایی جون ما رو هم تو دلتنگیت شریک کن)

سلام بچه ها خوبین؟
من خوب نیستم ، نمی دونم چرا آدما زود قضاوت می کنن
نمی دونم چرا کسی با بودن آدمکهای کاغذی باوری نداره
امروز خیلی دلم گرفته صبح که بیدار شدم ، حوصله خزان
از دست من سر رفته بود،نه از من خسته شده بود، نمی دونم
کاش باور می کرد که همه چیز منه، نه من نمی ترسم که اونم تنهام بزاره
به تنهایی عادت کردم مثل اون شبهایی که خزانی رو کنارم حس نمی کردم
اما حالا داره رو من زود قضاوت می کنه اشکال نداره من با تموم وجودم دوسش دارم
( درد دل که نه حرف دل بود از غزل بی قافیه)

بازم دستای باد قفس مرغ گرفتا رو شکست

سلام دوستان خوبم از شما عزیزان ممنونم که به

کلبه محقر من تشریف آوردین نمی دونم تونستم با

چند بیت و نثر ازتون پذیرایی کنم یا نه اما امیدوارم

خسته کننده براتون نباشه قربونت بشم بای

من امیدم را در یاس یافتم

مهتابم را در شب،عشقم را

در سال بد یافتم و هنگامی

که داشتم خاکستر می شدم

گر گرفتم

              اشک رازی ست، لبخند رازی ست، عشق رازی ست

                         اشک آن شب لبخند عشقم بود

روزی که معنای هر سخن دوست داشتن است

تا تو به خاطر آخرین حرف دنبال سخن نگردی

روزی که آهنگ هر حرف،زندگی ست تا من به

خاطر آخرین شعله رنج جست و جوی قافیه نبرم

روزی که هر لب ترانه ئست تا کمترین سرود بوسه

باشد و روزی که تو بیائی برای همیشه بیائی و مهربانی

با زیبائی یکسان شود و من آن روز را انتظار می کشم

حتی روزی که دیگر نباشم

می خواهم از ناگفته ها دور باشم
اما نمی توانم دیگر نمی توانم چون
گذر زمان لحظه های تلخی را برایم
متولد می کند که مجبورم ناگفته ها
را بیان کنم./. ( از خودم)

گفتی: شنیدم
اما جوابی ندارم که برای سوالت بدهم
پرسیدی: همدلت شدم
اما باید فکر کنم تا پایانی قشنگ به سراغت بیاید
نوشتی: خوندم
اما معنای واژه ها را نفهمیدم، باید لحظه ای جای تو باشم
تا درکت کنم
پس بگذار واژه ها را کنار یک جمله بچینم
وقتی معنی اش را فهمیدم آن وقت در کت می کنم./. ( از خودم)

دیری است تا من می چشم
رنجاب تلخ انتظارت را، رویای
عشقت را در این گودال تاریک
آفتاب واقعیت کن

( سر چشمه)
تو را صدا کردم، در تاریکترین شبها صدایت کرد
تو با طنین صدایم به سوی من آمدی، با دستهایت
برای دستهایم آواز خواندی برای چشم هایم با چشم هایت
برای ابهایم با لبهایت ، با تنت برای تنم آواز خواندی، من با
چشمها و لب هایت انس گرفتم.

( غرور )

برایش از باران گفتم: از هوای مه گرفته در کوچ و پس کوچه های شب

از پلکهای خسته و نگاهی که به آن سوی پنجره می اندازد، شیدا بودن

در بیداری آیینه و تکرار شبنمی روی گونه هایش، آری از قصه شب گفتم

از نرسیدن کلاغ به خانه مادر بزرگ، از خلاصه ثانیه های زمان و خاکستر

شدن شعرهای کودکی، اما حالا جز حسرت و یک لحظه به گذشته برگشتن

چیزی نمی تواند غرورش را بشکند و التماس کند./.

( از خودم )

(رسیدن)

بغض خاکستری را پشت حریر شب پنهان کرده ام

آغوشی را دیدم که به رویم باز شد، رسیدن به یک

نگاه که حرارت خواستن را برایم آشنا کرد هر چند

آرزویی کودکانه که در آواز دل نجواگر بود و رسیدن

به یغما بردن آرزویی دیرینه ماند که غزل امشب را

به یاد خاطره ها سر بر بالین گیسوان عروسک

می گذارد و او را به خواب می سپارد اگر به او رسیده باشد ./. ( از خودم)