ستاره آی ستاره
                                 چشام اشکی نداره
                                                       دیگه پیداش نمیشه
                                                                              نمیادش دوباره
                                      دیگه دوستم نداره
                                       من و تنها میذاره

         آخه گوش کن ستاره آی ستاره
                                                        دل عاشق خریداری نداره

                      خدایا اون و با عشق و محبت آشنا کن
                        به درد این دل دیوونه ی من مبتلا کن
                                       بیا بنشون گل مهر و وفا رو توی سینه ش
                                       من و از دست دلتنگی و تنهایی رها کن

                        آخه گوش کن ستاره آی ستاره
                        دل عاشق خریداری نداره

           اگه عشقی نباشه
                            دلی رسوا نمیشه
                                                  دل پاک مثل شیشه
                                                                               دیگه پیدا نمیشه
                    دیگه دنیا ستاره
                                          برام دنیا نمیشه
                                                         آخه گوش کن ستاره آی ستاره
                                  دل عاشق خریداری نداره

           اين و تقديم به دوست خوبمان‏، عزيزمان كه در اين كلبه قلم خاكستري

     مهربانيش را شامل حالمان كرد( فرشته بزرگ زاده ۲۳ ساله از شهر بهارنارنج شيراز)

             (روحش به وسعت عشق بود و هست. گرماي محبتش هميشه با ماست)

      *با یاد کسی که دوستش میداری / یک عمر در آغوش کس دیگر بود./.

روشن شب

روشن است آتش درون شب 
                                       وز پس دودش
                                                       طرحی از ویرانه های دور.
 

                 گر به گوش آید صدایی خشک

                                      استخوان مرده می لغزد درون گور./. (سهراب سپهری) 

 و حال او و شعرهایش خاطراتش در دلهایمان

  همیشه زنده باقی می ماند./.                    

 می خوام بگم از درد امروز که برام یه کابوس شد

از تو که یک روزی آرزوم بودی بگم از تو که محرم دردات بودم بگم

با من و روزگار من چه کردی که حال از لحظه هام انتقام میگیری؟

می دونم این نوشته ها رو میخونی  آره با تو هستم که اینگونه

 جواب خوبیهای غزل دل شکسته را با انتقام جویی در حال دادنی

حال چرا بی خیال من و روزگار من نمیشی که بگم بازم تو آرزومی

هر چند امتحانت و بد پس دادی که غربت چشمات خونه تارک من شد

بی خیال من و دنیای تاریکم بشو که جز زجر و تنهایی که آرزوت خوشبختیم بود

جز کینه و نفرت و بدخواهی چیزی برای من و روزگارم نمونده اگه هنوزم به حرمت

گذشته ها قبولم داری، واسه همیشه از زندگی روزگارم برو بیرون که تنها آرزوم شد.

منتظرم جواب بدی یه جواب پر حساب بدی( وروجک)

            سلامتی تن/ سر مستی بهار / سکوت دعا

                                سرور جاودانه/ هفت سین آریایست.

                                                               زندگیتان بهاری باد

                         قلم خاکستری تبریک می گویم

                          جشن آبانگان

         روز شكر گذاري اهورا مزدا مبارك باد

  به سكوت قسم خوردم از يادت غافل نمانم

  به انتظار ، لحظه ها را كنار خود نشاندم تا از

  دوريت تنها نمانم ،هرچند امروز ثانيه ها چشمانشان

 را بستند و من بي تو در اين كلبه تنهايم

 اما به انتظار ديدنت در را برويت مي گشايم      (تلافي)

 تا وقت رسيدن مجنون نگاهت شوم،اگر

بگم عاشق ترين منم دل به سكوت مي سپرم

اما كجاست اين سكوت،پايان انتظار من؟

                  تويي اون پايين پايين توي آغوش زمين

                  منم از باور هستي واسه رسيدن دل

                   تويي و منم و سكوت غربت           وروجك

                   تو اون پايين من اين بالا

                   هر دو رسيديم به عرش خدا

  تــــــــلافــــــــــی

      برای با تو بودن از لحظه هاگذشتم تا به تو رسیدم

                                      دنیارو به چشم تو دیدن واسه من لذت یاره

        ای به چشم من رهایی

                              تو برای من بهاری

                                             به بهار عشقت سوگند

                                            تو برای من ماندگاری./.

 با گذری از برگ و باد

با خروشی از عطش واژه ها

امشب به میهمانی می آیید تا ماه برایتان آواز خوش زمزمه کند

و تولد دوباره تان را میان ستاره ها جشن گیرد

و حال با لبخندی شیرین تولدتان مبارک

۱۲ و ۱۳ تولد دو عزیز

پدر  بهتر از جانم که عمری سایبان سرم بود و امیدوارم

روحش به وسعت خدا شاد باشد و رفیق عزیزم

که لحظه به لحظه با من همسفر است

              چرا كه دست هاي تو اطمينان بخش بود و هست

                               تـو اينجايي و نفرين شب بي اثــــرست./.

                   محمّد مصطفي  و امام جعفر صادق (ع)

                       برتمامي شعييان دنيا مبارك باشد                                                                     

 اسم تو نبض صدامه وسعت بي انتهامه                تو عزيزي و وجودت ، تنها حل غصه هامه

    نكردم من در اين دنيا گناهي   فقط كردم به چشمانت نگاهي

      گناه من اگر باشد نگاهم   مجازاتم كن هر طور كه خواهي

             این مهربانی را به دو عزیز هدیه می کنم

                        که برایم بهترینن پدر و مادر عاشقم

خواهر عزیزم که همیشه رفیقم بود و هست./.

یا پوچ گفتم :دستاشو باز کرد و دو به من داد

تقدیم به دوعزیز روقی جون و مهدیه نازم./.

آری من از تو نغمه های سرد شب را سرودم تا بگویم تشنه دیدن توام./.

     تـــــــــــــــــــــــو کلبــــــــــــــــــــــه خاکستــــــــــــــری

مرا به مرز بودن بازگردان ، اینجا همه شب زده اند

                                                                            و

من چشمانم همیشه برای تــــــــــــــــــو تشنه است

                تــــــــــــــــــــــــــلافـــــــــــــــــــــی

تقدیم به تک آرزوی زندگیم که آرزویم بود و ...

خدا رو می خوام نه واسه اینکه ازش چیزی بخوام

خدارو می خوام نه واسه مشکل و حل غصه هام

خدا رو دوست دارم نه واسه جهنم و بهشت

خدارو دوست دارم ولی نه واسه زیبا و زشت

خدارو می خوام نه واسه خودم که باشم یا برم

خدارو می خوام نه واسه روزای تلخ و آخرم

خدارو می خوام نه واسه سکه و سکوی و مقام

خدارو می خوام که فقط ترو نگهدار برام

انتظاری رابرای عزیزانش گذاشته است

من ترا برای مهربانی به رازقی دادم اما

رازقی ترا به من داد که بهترینی و قاصدک ترا از من گرفت

چون حسادت می کرد.

تقدیم به دایی عزیزم

به روح پاک این پدر ارزشمند بخوان فاتحه ممنون از همه عزیزان

دایی عزیزم تو غمت شریکم

و

روز معلم بر تمام معلمان مبارک

شهادت تبریک داره نه تسلیت

البته از پژمان، شما هم خواستید جواب بدید

پژمان جان!

چرا جاده بهتر از هر کسی درد غربت و می فهمه ها...؟

 این دفتر خالی تا چند،تا چند ورق خواهد

                                                               خورد؟ 

      ممنون از همه دوستان که تا به امروز همراهیم کردند*

نه من هرگز نمی نالم

سالها نالیدن بس است

می خواهم فریاد کنم

                      اگر نتوانستم

                                       سکوت می کنم

                       خاموش مردن بهتر از نالیدن است./.

                        ممنون از نظرات همه دوستان

یک انسان یا بماند یا برود.

                                        و

این هر دو ، اکنون برایم از معنی تهی شده است.

                                                     و

دریغ که راه سومی هم نیست!

          وقتی که دیگر نبود

                               من به بودنش نیازمند شدم

        وقتی که دیگر رفت

                                 من به انتظار امدنش نشستم./.

        در پرتو اسمان روزنه ای تابید

                       روحی بر دل دمید

                                و

     سکوت عابر اسمان را در هم شکست

                                    که رهگذری تنها بود./.     

    باران نبارید

          قرص ماه را کسی ندید

              به پشت پرده سرک کشید

                           اما

                              هوای حوصله بیدار نبود

                                         که خدا چشم انتظار نماند

                                                                     هر چند...

                                      از خودم بود اگر مایل بودید نظر بدید

   تقدیم به روح عصیانی زنده یاد فریدون فروغی عزیز

فریدون فروغی خواننده ، نوازنده ی گیتار، پیانو، اهنگساز و شاعر نوپرداز از بزرگان عرصه موسیقی

در ۹ بهمن ۱۳۲۹ در تهران چشم به جهان گشود.

پدرش فتح الله از مالکان روستای نراق

مادرش فخریه و فریدون چهارمین فرزند این خانواده بد ۳ خواهرش بود به اسمهای پروانه، عفت، فروغ

دو همسر داشت که همسر سابقش گلی فتورچی بعد یکسال زندگی جدا شد

و خانم سوسن معادلیان که فرزندی نداشتند.

آثار ترانه هایش: ادمک، تنگنا ، زندون دل، غم تنهایی، قوزک پا، پروانه ی من، قریه ی من، ماهی خسته

و...

به علت گرفتاریهایی که ساواک برایش به وجود اورده بود ۲۰ سال نتوانست بخواند در این ۲۰ سال در

انزوا  بسر می برد.

اما بعد ۲۰ سال بعد از گرفتن مجوز در کیش کنسرتی برگزار کرد.

از گفته های اهنگساز خوبمان بهروز صفاریان: زمانی که فریدون روی سن پا گذاشت

دیگه این قوزک پام یاری رفتن نداره           لبای خشکیدم حرفی واسه گفتن نداره

چشای همیشه گریون اخه شستن نداره   تن سردم دیگه جایی واسه خفتن نداره

اشک فروغی با عرق پیشانی اش در هم می امیزد و کسی نمی فهمد که او برای چه می گرید.

                                    فریدون فروغی تکرار ناشدنی است

 بالاخره در سحرگاه جمعه ۱۳ مهر ۱۳۸۰ در سن ۵۱ سالگی در خانه اش در انزوا و تنهایی از زندگی بود

در گذشت و طبق وصیتش به روستای قرقرک کنار جمعی که در زلزله بوئین زهرا کشته شده بودند به

خاک می سپارند.

چون ادمک زنجیر بر دست و پایم                                        از پنجه تقدیر من کی رهایم

فریدون فروغی برای دومین بار می میرد و فریدون را فراموشی و خاموشی کشت از گفته های شاعر

عزیزمان شهیار قنبری

پشت این پنجره ها دل می گیره

غم و غصه دل و تو می دونی

وقتی از بخت خودم حرف می زنم

چشام اشک بارون می شه تو می دونی

من از طرف خودم و همه کسانی که با صدای فریدون فروغی عزیز زندگی کردند و می کنند

یادش را گرامی و روحش را شاد می داریم

   (از طرف عاشقان فریدون فروغی عزیز(  رویادایی عیسیسیمین

                 سالگرد فرهاد مهراد عزیز

فریاد خاطره ها:

                       8شهریور مصادف با سالگرد  فرهاد مهرداد عزیز

 از جمله خوانندگانی که در دهه50 در کنار فریدون فروغی عزیزبه عنوان   

سردمدار  این جنبش شناخته می شدند و حال چهارمین سالگرد این عزیزاست

که در سن 59  سالگی بر اثر بیماری هپاتیتC  در پاریس درگذشت./.

  فرهاد نیز در جمعه رفت

  توی قاب خیس این پنجره ها        

                                              عکسی از جمعه ی غمگین می بینم

  چه سیاهه به تنش رخت عزا          

                                               تو چشاش ابرای سنگین می بینم

با ترانه گنجشکک اشی مشی- والا پیامدار محمد- ایینه ها

می بینم صورتمو تو ایینه

                                          با لبی خسته می پرسم از خودم

این غریبه کیه از من چی می خواد

                                            اون به من یا من به اون خیره شدم

گفتنی ها کم نیست

                               من و تو کم گفتیم

 مثل هذیان دم مرگ از اغاز

                         چنین درهم و بر هم گفتیم

                                        و

حال نه گنجشکک اشی مشی هست که برای ما بخونه

 نه

 پشت این پنجره ها دل می گیره

                                        غم و غصه دل و تو می دونی

من از طرف خودم و همه دوستان وب لاگ  به همه عزیزان هنردوست یاد

 و نامشان را گرامی می داریم./.

چراغ ستاره ی من رو به خاموشی میره

                                                     بین مرگ و زندگی اسیر شدم./.

سلام

شاید بگی با چه رویی سلام می کنی ،اصلا با چه رویی سراغم اومدی؟

نمی دونم چطور بگم اما بهت احتیاج دارم، بازم به بن بست رسیدم.

تشنگیم دوصد چند برابر شد،بازم دستای باد مرغ دل و گرفتار کرد.

بازم چشمای من به در خیره مونده، اره بازم دستم به سمت تو اومد

 چون جز تو کسی رو نداره، تو بگو من باید چیکار کنم؟

باید به چه راهی برم که برای یکبار هم هست نتیجه بده؟

نمی دونم ،شایدم قصه نمی خواد به اخر برسه

از این همه بلاتکلیفی خسته شدم دیگه ظرفیتم پر شده

بابا منم ادمم باید بفهمم تو این زمونه سهمی دارم یا نه؟

سهم من از این همه بودن چیه؟کاش جاده این و می فهمید

که رمقی دیگه واسه پاهام نمونده، اما بازم چشمامو می بندم

و

به سکوت فکر می کنم چون تو سکوت، ناگفته ها گفته میشه

اما بدون اشکام دیگه شرمی تو نگاهشون ندارن که به تو بگن

این و خوب می دونم که بازم با اغوشی باز پذیرای حرفام هستی

چون همیشه مال منی که تو اون و نداری، شاید سهم من همون باشه

شایدم...                                               اره منم رویای شب تو

شب

پاورچین پاورچین    

          می رفت

گویا به اندازه ی

کافی خستگی در

    کرده بود./.

استقبال کردندکمال تشکر و قدر دانی دارم.

  من از همه شما عزیزان ممنونم من برای چند ماهی قراره اپ نکنم یه مشکلی برام پیش

  اومد که فقط به دعا شما نیاز دارم نمی تون تک تک اسم ببرم که خدایی نکرده عزیزی رو

 جا بزارم فقط می گم از همه شما رفقای گلمم ممنونم امیدوارم هر کجا که هستید موفق

 و سلامت باشیدبه یاد همتون هستم تا امیددیدار

منتظر نشسته جاده،نازنین خدانگهدار

                                                   کاش می شد مثل گذشته بگی به امید دیدار

                                   دوستون دارم

قناری بی پرواز

دخترم!

        برادرت دیگر به خانه باز نمی گردد.

                                         به ستاره ها بگو

          دیگر آن ماه به آسمان ما نمی تابد

دریغا که شب های سیاه و سنگینی را در پیش داریم

                 غنچه ها را به تسلیتی دلخوش کن

                              که بهاران ما برای همیشه به خزان پیوست

                                                                               لک لک مهاجر

                   قصه هجرت او را برای من باز گفتند

                دیگه صدای خش خش پای او در خانه ی خاموش ما نمی پیچد

      دخترم اشتباه مکن

               اگر همهمه ای در باد می شنوی

                                          این صدای شیون برگهاست

                                      که در عزای قناری خاموش ما می گیریند

                        قفس خالی را از بالای پنجره بردار

                                                  و

      پر های خون آلود پرنده را بر باد ده!

                               زیرا نغمه ی همیشه اش را به یادم می آورد

                                                                                     دخترم!

                        بیا شب ها در مرگ برادر نوجوانت با هم بگرییم

    شاید تسکین یابیم

                              نه، نه دخترم!

                                         در خانه را باز بگذار

                                                          شاید او از هوا باز آید!

                              اما،نه گویا پریشان می گویم

                                                آخر، قناری من،پرش بر خاک ریخت

                                                                    قناری من خون آلود بود

                  مگر قناری پر شکسته خون آلود  به قفس باز می گردد؟

                          هیهات! از این خوش باوری

                                  اما نه،باور بی هنگام اگر چه غریبست

                                           شاید دست کم پدر داغ دیده را دلخوش کند.

    دخترم!

                 قفس قناری ما را بر پنجره بیاویزاما درش را مبند

                                          شاید قناری پریده، شاید به آشیان بازآید.

   آه، خداوندا!

                      تاب این کوه غم را ندارم

                                   این غم ویران کننده را با چه کسی قسمت کنم؟

                                این غم، استخوان مرا می تراشد

                                               قناری پر شکسته ی من خون آلودست

                                     قناری من ، بی نغمه است

                                                   قناری من، بی پروازست./.

قصه غزل

امروز 20/5/85 مردادماه.

12 سال پیش بهونه ای برای من متولد شد، بهونه ای که بهتر خودم و بشناسم

بهتر خودم و باور کنم، بهونه ای که طی دوازده سال پا به پای من اومد.

تو شادیها و غصه ها ،تو مهربونی ترانه ها، تو دلتنگی اقاقی ها، تو بن بست دو

راهی ها کنارم بود ،که همه لحظه هام می شد اره اون غزل، غزلی که واژه به

واژه معنی بودن و خواستن و به دلم فهموند.

فهموند که خودم و بهتر بشناسم،باید بهونه ای بر ای من پیدا کنی اما...

اون غزل، من ( درونی) که با منه، حالا دوباره متولد شد.

اره امروز تولد این مهربونه که سالها کنار یه بهونه، غزل می خونه اما باشه

بعدا" میگم اون بهونه که غزل با کمک وروجک، پیداش کردکیه!

غزل من ، غزل ترانه های پر سکوت تولدت مبارک./.

نیومدم از همه شما عذر خواهی می کنم مشکلی برام

پیش اومده فقط می خوام برام دعا کنین قربون همه

شما دوستای خوبم بشم من بی معرفت نیستم

روز پدر هم به همه شما پدرای خوب و مهربون تبریک

میگم

(میلاد دخت پیامبر مصطفی، فاطمه زهرا بانوی بزرگ عالم مبارک باد)

هوایی تازه در ثانیه ها دمیده است

غزل با لبخندش شعر می نوشد

و

قلم خاکستری را بر لوح سپید می رقصاند

تا نام مقدس یاس ستاره باران شود

روز مادر را به همه مادران مسلمان تبریک ئ تهنیت عرض می کنم

                                                   از متن را تقدیم به مادر خودم و همه مادران می کنم

چون  ره از آغاز شب آغاز گشت

                                          لاجرم راهم همه در شب گذشت

آندم که چشمانم در آن خاموش بر چشمان من لغزید در قعر تردید این چنین گفتم: آیا

نگاهش پاسخ پر آفتاب خواهش تاریک قلب یاسبارم نیست؟

آیا نگاه او همان موسیقی گرمی که من احساس آن را در هزاران خواهش دارم ، نیست؟

لبم لرزید اما گفتنی ها بر زبانم ماند./.

اگر می توانستی بیائی، ترا با خود می بردم

تو نیز ابری می شدی و هنگام دیدار ما از قلب ما آتش می جست و دریا و آسمان را روشن

می کرد، اما تو نمی توانی بیائی، نمی توانی، تو نمی توانی قدمی از جای خود فراتر بگذاری

و

میان من و تو به همان اندازه فاصله هست که میان ابرهائی که در آسمان و انسانهائی

که بر زمین سر گردانند...

دیگر در فریاد من آتش امیدی جرقه نمی زند

چرا که من ، دیرگاهی ست جز این قالب خالی

که به دندان طولانی لحظه ها خائیده شده است

نبوده ام، جز منی که از وحشت خلاء خویش

فریاد کشیده است  نبوده ام./.

نام هیچ کجا و همه جا

نام هیچگاه و همه گاه

آه که چون سایه ئی به زبان می آمدم

بی آنکه شفق لبانم بگشاید

و

بسان فردائی از گذشته می گذشتم

بی آنکه گوشت های خاطره ام بپوسد

پیش پای منتظرم راه ها چون مشت

بسته ئی می گشایی و من در گشودگی

دست راه ها به پیوستگی انسانها و خدایان می نگرم./.

همه بت هایم را می شکنم

تا فرش کنم برای راهی که تو بگذاری

همه بت ها را می شکنم تا راه بی پایان غزلم

از سنگفرش بت هائی که در معبد ستایششان

چو عودی در آتش سوخته ام، ترا به نهانگاه

درد من آویزد.

او را می بینم، او را می شناسم

روح نیمه اش در انتظار نیم دیگر خود درد می کشد

مرا نجات بده ای کلید بزرگ نقره!

مرا نجات بده!

شب پر ستاره چشمی در آسمان خاطره ام طلوع کرده است

دور شو آفتاب تاریک روز!

دیگر نمی خواهم ترا ببینم، دیگر نمی خواهم، نمی خواهم

هیچ کس را بشناسم، اما نیم شبی من خواهم رفت، از

دنیایی که مال من نیست، از زمینی که بیهوده مرا بدان بسته اند

و

 تو آنگاه خواهی دانست، خواهی دانست که جای چیزی در

وجود تو خالی است./.

تنها هنگامی که خاطره ات را می بوسم

در می یابم دیریست که مرده ام چرا که

لبان خود را از پیشانی خاطر تو سردتر

می یابم، از پیشانی خاطر تو ای یار!

ای شاخه جدا مانده من!

من خشکیده ام

من نگاه می کنم

من درد می کشم

من نفس می زنم

من فریاد بر می آورم

چشمان تو شبچراغ سیاه من بود./.

آیا تلاش من یکسر آن بود تا ناقوس مرگ خود را پر صدا تر به نوار در آورد؟

( سلام به همه دوستان مهربونم ممنون از نظرات گرمتون امیدوارم خسته کننده نبوده باشه)

من امروز خوشحالم چون یکی که برام عزیزه زنگ زد و حالم و پرسید بازم بهم امید داد

گفت:نباید زود خودم و ببازم منم بهش قول دادم وقتی باهام حرف می زد می خواستم داد بزنم

بگم دوستت دارم اما شرم این اجازه رو به من نداد اما از همین جا میگم دوستت دارم  کاش

مال من باشی اما این توقع زیادی که از بهونه هات جدات کنم راستی نگفته بودم ، دیشب

خوابت رو دیده بودم ، کنارم بودی اما یه جای دور بود، یه جایی که فقط سبز بود نمی دونم

شاید تو یه سبزه زار نمی دونم باد ملایمی می زد ، دست تو اروم تو دستم بود نمی دونم

در گوشم چی گفتی من خندم گرفت ، یهو دویدم اما برگشتم دیدم نیستی هر چی صدات کردم

یهو ترسیدم از خواب بیدار شدم، قلبم مثل ساعت می زد.

ساعت چهار صبح بود پاشدم وضو گرفتم نماز خوندم باهاش حرف زدم درد و دل کردم.

صبح اومدم منتظر بودم، دلم منتظر بود تا انتظارم به شیرین لبخند تو رسید./.

   ( عزیزان مهربونم با نظرات مهربونتون ارامش رو به کلبم برسونین تشکر)